Your address will show here +12 34 56 78
Proces
Wat je niet ziet, is mijn constante zoektocht naar verbetering in het leven met hersenletsel. Ik ben te jong om mijn situatie volledig te accepteren. De beperkingen zijn te beperkend. Toch maakt weerstand mijn klachten alleen maar erger dus balanceer ik ergens tussen acceptatie en weerstand. Verder herstel van mijn hersenletsel door de factor tijd kan ik op mijn buik schrijven. Toch zijn er hulpmiddelen, activiteiten of is er gedrag waardoor mijn belastbaarheid groter wordt. Een daarvan is sporten.

Het is heel verleidelijk om fysieke inspanning te vermijden met vermoeidheid als grootste klacht. Toch is de vermoeidheid voornamelijk mentaal en helpt fysieke inspanning juist om mij beter te voelen. Als ik regelmatig sport, is mijn mentale belastbaarheid groter. Het is wel noodzakelijk om de intensiteit en het soort sporten aan te passen op de actuele energievoorraad. Alles werkt samen. Het fitness onder begeleiding bij het behandelcentrum heb ik recent afgerond. Ik was toe aan meer uitdaging.

Het was even een zoektocht omdat veel sporten niet voor mij geschikt zijn. Door harde muziek, veel mensen of bijv. mijn dubbelzien. Sinds kort heb ik een nieuwe uitdaging gevonden; slag- en conditietraining in het zwembad. Een intensieve groepsles waarbij je met intervallen werkt aan, je raad het al, slag en conditie. Het bewegen in water lijkt voor mijn hoofd minder belastend te zijn! Waardoor ik het langer volhoud. Zelfs op vermoeide dagen heb ik nog meegedaan. Al is het ontspannen daarna dan wel een opgave. Door de inspanning lukt het me niet altijd om hier aan toe te geven en ’s middags te rusten. Laat staan slapen.

Toch zal door het opbouwen van conditie en kracht deze training mij steeds beter afgaan. Het toegeven aan de vermoeidheid zal steeds makkelijker gaan. En uiteindelijk vergroot dit mijn belastbaarheid de wil voor acceptatie. Ook al zijn de fietstocht erheen en het omkleden in een klein hokje vaak een drempel. De training op een vaste tijd laat me toch elke keer weer op tijd aan het zwembad staan. Met meer rust in mijn hoofd. Ruimte voor inspanning.

Deze post stond eerder op mijn Instagram account: https://www.instagram.com/watjenietziet/
0

Proces
Wat je niet ziet,  zijn de downs die ik ervaar in mijn energieniveau. De kans is groter dat je een up te zien krijgt. Ik ben dan veel actiever. Afgelopen weken was mijn energie historisch laag. En dit staat gelijk aan mijn belastbaarheid. Mijn wereldje werd nog kleiner doordat ik genoodzaakt werd afspraken af te zeggen en plannen uit te stellen. Maar hoe kom je hier weer uit als slapen niet lukt?


Dit bericht en deze video staan op Instagram.com/watjenietziet

Ik heb op een dag al veel minder energie te besteden dan voor het letsel. Klachten als moeite met het verdragen van prikkels en langzamere informatieverwerking worden erger als ik erg moe ben. En het vaker tegen deze klachten aanlopen put mij nog verder uit. Inmiddels weet ik hier aardig mee om te gaan. Al is dit soms door onverwachte omstandigheden knap lastig.

Onze zoon van 6 maanden is behoorlijk ziek geweest. Als onrustige slaper die hij normaal al is betekende dit nog minder nachtrust voor ons. De extra inspanning ’s nachts maken dat mijn hersenen niet tot rust komen. Spanning, alert, aan!

Zo raakte mijn batterij leeg. Ik probeer er altijd bewust van te zijn dat de pieken en dalen in mijn energieniveau niet te ver van elkaar liggen. Als dit toch gebeurt zijn er een aantal dingen die mij helpen te herstellen. Fysiek actief blijven en naaste het dagelijkse rustmoment in de middag vaker naar bed. Zodra onze zoon wat beter ging slapen duurde het nog even voordat ik mijzelf onder controle had. En dan is het zo aantrekkelijk, om na die ene goede nacht, in een enthousiaste bui alle energie te verbruiken… Stom, dan kan je weer van voor af aan beginnen.

Inmiddels is het me eindelijk gelukt om een nieuwe post te maken voor ‘Wat je niet ziet’. De vele andere ideeën die ik heb zullen nog even moeten wachten. De vermoeidheid wordt minder, al blijft die altijd aanwezig. Beetje bij beetje de batterij weer opladen. Soms is het gewoon verdomd lastig hier echt grip op te krijgen. Weerstand maakt het alleen maar erger. Even de teugels strak aantrekken. Dan komen de pieken en soms bijna euforische gevoelens die ik soms ervaar vast weer terug.
0

Proces

Ik had dit niet zien aankomen. Al is het heel logisch. Mijn vrouw gaat weer naar het werk, onze zoon een aantal dagen naar opvang en oppas. Hierdoor ontstaat voor mij meer ruimte waar ik naar uitkeek. Opeens was er bar weinig zingeving in mijn leven. Best confronterend!

Eenzaam?

Meer tijd om op te ‘moeten’ vullen, meer ruimte om gedachten en emoties toe te laten. Werk en collega’s zijn er niet. De volgende expositie die stond gepland voor aankomend weekend gaat helaas niet door. En op het wekelijkse sporten onder begeleiding raak ik uitgekeken, merk ik. Daar zit je dan thuis als jonge man in de huiskamer. Ondanks alle lieve mensen om ons heen geeft dit toch een eenzaam gevoel. Het wereldje is zo wel erg klein….


Zingeving

Deze ontstane ruimte biedt ook de mogelijkheid om te kijken naar nieuwe invulling en meer zingeving. Het is een kwestie van niet blijven hangen in emoties maar kijken naar de mogelijkheden die dit biedt. Zo ben ik aan het oriënteren naar de mogelijkheden voor mij in de omgeving te sporten in groepsverband. Denk ik na over workshops of cursussen om te volgen. Of mij aansluiten bij een vereniging, mits dit haalbaar is voor mij.

Dit betekent niet dat ik nu opeens meer energie heb om te besteden. Hier liep ik de eerste dagen hard tegenaan. Door extra ruimte is het verleidelijk om de touwtjes te laten vieren. Even alle aangeleerde handvatten en nodige hulpmiddelen links te laten liggen. Het is beter om eerst orde op zaken stellen en piekergedachten niet de leiding laten nemen. Alle keuzes heel bewust maken en niet overgaan op de automatische piloot. Er zijn genoeg mensen om mee af te spreken. Met het invullen van mijn dagen heb ik totaal geen moeite. Gelukkig verveel ik me nooit. Maar het gaat meer om met invullen van gemis. Het gevoel om ergens onderdeel van te zijn? Iets bij te dragen misschien? Zingeving.

Het proces gaat verder

Mijn proces zoals ik in beeld heb gebracht met ‘Wat je niet ziet’ is nog steeds actueel. Acceptatie, terugvinden van vertrouwen en het ontdekken van mogelijkheden hebben opeens weer mijn volle aandacht. Ik ben dan ook niet van plan om foto’s aan het project toe te voegen. Wel om op Instagram de eerder in beeld gebrachte emoties en situaties verder uit te diepen. Daarnaast ga ik actief aan de slag gaan met de onverwachte gevoelen om dit om te buigen naar iets positiefs. Hier op deze manier actief mee bezig zijn brengt rust en duidelijkheid. Dat merk ik nu al…

0