Your address will show here +12 34 56 78

Wat je niet ziet

Leren omgaan met de onzichtbare gevolgen van hersenletsel in beeld

Een fotoproject als onderdeel van het leren omgaan met niet-aangeboren hersenletsel
“Alles goed? Ja hoor, met jou? Niet iedereen hoeft het te zien.”
- Michiel Koeman 


Het leven met de onzichtbare gevolgen van niet aangeboren hersenletsel (NAH) heeft een grote impact op mijn leven. Voor de meeste mensen is dat niet direct zichtbaar. Toch is er voor mij veel veranderd, al blijkt er veel ook nog mogelijk. Een intensief proces van mijzelf kwijtraken in angst en onzekerheid, naar leren omgaan met blijvende klachten gevolgd door stap voor stap weer opbouwen en durven dromen. Dit proces zorgt voor een heel andere reactie op de vaak gestelde openingsvraag “Alles goed?” Toch luidt mijn antwoord “Ja hoor, met jou? Niet iedereen hoeft het te zien...
In het proces van het leren omgaan met NAH groeide fotografie uit van een bezigheid tot een project. Het ondersteunde mijn proces en werd een nieuwe manier om mijzelf te kunnen uiten. Het in beeld brengen van gevoelens en situaties met betrekking tot de onzichtbare gevolgen van het letsel werden belangrijker dan het maken van de perfecte foto. Dit samen met de creatieve uitlaatklep die ontstond en de theorie en inzichten uit de gelijktijdige behandeling kreeg 'Wat je niet ziet' vorm.


De gevoelens en klachten die ik ervaar zijn soms zo overweldigend en verwarrend. Weerstand tegen wat er is, werd een manier om een gevoel van controle te houden. Door het vormen van en kijken naar de beelden, waarin ikzelf portret sta, werden abstracte begrippen tastbaar wat zorgde voor overzicht in mijn hoofd. Al werkende droeg 'Wat je niet ziet' bij aan het opbouwen van vertrouwen, aan acceptatie van mijn situatie en het terugvinden van een deel van mijn identiteit.

Ben je benieuwd naar mijn volledige verhaal? Neem dan contact met mij op.

Klik op een foto voor een korte beschrijving
  • Apatisch. Verdwaald in onzekerheid door jarenlang tegen onbegrepen klachten aan te lopen. Niet meer kunnen voelen.
  • Weerstand. Tegengehouden worden door mijn eigen lijf. Des te meer ik me inzet, des te verder ik achteruit ga.
  • Angst. In gevecht met mezelf. Bang om grenzen tegen te komen en toe te laten wat er is. Het is zo eng.
  • Uitgeput. Zo moe en overbelast. Zodra ik mijn ogen sluit, er geen afleiding meer is, neemt de spanning toe. Het wordt een strijd om te ontspannen.
  • Acceptatie. De wil om te leven is altijd aanwezig alleen voelt de afstand zo groot. Oude verwachtingen loslaten en accepteren wat er is.
  • Onzichtbaar. De onzichtbare gevolgen zijn zo heftig aanwezig. De spanning en de vermoeidheid zijn soms zelfs voor anderen zichtbaar.
  • Ontdekken. Stukje voor stukje mezelf bij elkaar zoeken. Alles lijkt veranderd al blijkt veel, op een andere manier, toch mogelijk. Maar hoe was het vroeger?
  • Dubbelzien. Sommige klachten zijn lastig grip op te krijgen. Hulpmiddelen maken het gemakkelijker. Niet zoals vroeger maar alle ondersteuning helpt.
  • Vertrouwen. Kleine stapjes vooruit zijn toch zo groot. Het vertrouwen komt steeds meer terug en dan gaat loslaten vanzelf. Maar wat ligt er achter?
  • Bekijk deze foto tijdens een expositie of presentatie.

De foto's

De serie bestaat momenteel uit 10 foto’s. De laatste foto, alle foto’s in groot formaat en mijn gehele verhaal laat ik zien tijdens een expositie of presentatie. 


Deze beelden schetsen situaties, gevoelens en momenten uit mijn persoonlijke proces van het leren omgaan met niet-aangeboren hersenletsel. Misschien vind je er herkenning in of heb je juist een andere ervaring. Ik maak geen vergelijking al ben ik wel heel benieuwd naar jouw reactie op de foto’s.


Sommige beelden breng ik over met alleen een foto. Voor anderen is de realiteit gemanipuleerd. Dat kan zowel door het gebruik van fysieke elementen als digitale nabewerking. 

  • Text Hover

Aftellen tot de volgende expositie

28 en 29 september 2019 is de volgende expositie voor alle  geïnteresseerden. Kijk voor meer informatie op Instagram.com/watjenietziet

2019

Schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte over het project, exposities en nieuws.

10
Posts
94
Followers
35
Following

VERTROUWEN - Het voelt gek om 'in the picture' te staan over een periode waar ik niet bepaald enthousiast op terugkijk. Ik doe dit dan ook niet om aandacht te krijgen. Het project 'Wat je niet ziet' ontstond tijdens, en was onderdeel van mijn proces. Toen ik werd gevraagd om geïnterviewd te worden over dit proces twijfelde ik toch niet. . Inmiddels staat het artikel in het magazine van Hersenz en ben ik toch wel trots. Dus niet dat ik met mijn hoofd in de folder van een behandeltraject sta. Wel op waar ik nu sta en hoe ik hier gekomen ben. Zonder hulp had ik dit waarschijnlijk niet zo bereikt. . Zo'n interview waarbij je in een noodvaart van achteruitgang, dieptepunt, opkrabbelen tot aan nu doorloopt is emotioneel. Tegelijkertijd laat het me sterk voelen. Mede doordat ik weet dat ik op de dingen die ik heb geleerd kan vertrouwen, op mezelf kan vertrouwen. Met het delen van mijn proces en de inzichten waarmee ik verder kom merk ik dat ik anderen kan helpen. Dat geeft mij energie en zo deel ik toch met gepaste trots mijn verhaal. . #nah #hersenletsel #hersenz #revalidatie #vermoeidheid

VERTROUWEN - He...
2

ONTDEKKEN - Ik had dit niet zien aankomen. Al is het heel logisch. Mijn vrouw gaat weer naar het werk, onze zoon een aantal dagen naar opvang en oppas. Hierdoor ontstaat voor mij meer ruimte waar ik naar uitkeek. Toch blijkt dit erg confronterend. Meer tijd om op te 'moeten' vullen, meer ruimte om gedachten en emoties toe te laten. Werk en collega's zijn er niet. De volgende expositie die stond gepland voor aankomend weekend gaat helaas niet door. En op het wekelijkse sporten onder begeleiding raak ik uitgekeken, merk ik. Daar zit je dan thuis als jonge man in de huiskamer. Deze ontstane ruimte biedt ook de mogelijkheid om weer te kijken naar nieuwe invulling en zingeving. Zo ben ik aan het oriënteren naar de mogelijkheden voor mij in de omgeving te sporten in groepsverband. Denk ik na over workshops of cursussen om te volgen en wellicht later een paar uur vrijwilligerswerk. Dit betekent niet dat ik nu opeens meer energie heb om te besteden. Hier liep ik de eerste dagen hard tegenaan. Het is een kwestie van weer even orde op zaken stellen en piekergedachten niet de leiding laten nemen. Alle keuzes heel bewust maken en niet overgaan op de automatische piloot. Er zijn genoeg mensen om mee af te spreken. Ik verveel me gelukkig nooit, met het invullen van mijn dagen heb ik gelukkig nooit moeite. Maar het gaat meer om met invullen van gemis. Mijn proces zoals ik in beeld heb gebracht met 'Wat je niet ziet' is nog steeds actueel (watjenietziet.nl). Acceptatie, terugvinden van vertrouwen en het ontdekken van mogelijkheden hebben opeens weer mijn aandacht. Ik ben dan ook niet van plan om foto's aan het project toe te voegen. Wel om hier op Instagram de eerder in beeld gebrachte emoties en situaties verder uit te diepen. Hier op deze manier actief mee bezig zijn brengt rust en duidelijkheid. Dat merk ik nu al...

ONTDEKKEN - Ik ...
7

Wat was het mooi! Ik moet nog wennen aan alle aandacht die op mij gericht is. Deze expositie organiseerde ik om alle familie, vrienden en kennissen de mogelijkheid te geven mijn foto's te bekijken en mijn verhaal aan te horen. Naast de vele bekende gezichten was ik erg verrast om ook onbekenden te mogen ontvangen. Via LinkedIn, Instagram en web kwamen geïnteresseerden af op mijn uitnodiging. Maar dat zelfs lotgenoten, via behandelcentra waar de aankondiging van mijn expositie rond ging, een bezoek kwamen brengen vind ik geweldig. Toen Ik werkte aan het project tijdens mijn proces had ik nooit durven dromen dat ik hier andere mensen mee zou kunnen helpen. Ik wil iedereen bedanken die afgelopen weekend bij was. Dit is een extra aanmoediging om dit voor te zetten. De volgende expositie en presentatie staat gepland, bij de opening van een revalidatie polikliniek. Andere verzoeken heb ik tot nu toe af moeten slaan in verband met de reisafstand of de planning. Komende tijd wil ik vooral mijn netwerk uitbreiden in noord-holland. Alle nieuwe kansen zal ik voorzichtig en gedoseerd moeten aanpakken. Maar hier toch alvast heel voorzichtig: ik ben beschikbaar voor exposities en presentaties van mijn verhaal.

Wat was het moo...
2

Contact

Mail voor meer informatie, vragen of verzoeken naar: contact@watjenietziet.nl